Whoa, wat een wonderen drijven er toch rond op het internet!
http://software.barbariangroup.com/magnetosphere/

Read the rest of this entry »

“Actions speak louder than words, especially if you got a giant moon laser”

Read the rest of this entry »

Shy lone mistfit type writes personal lyrics from journal figuring the world won’t notice, world unexpectedly notices.
Loner, mistfit type retreats further feeling unnaturally exposed.

Tja Reznor, het leven is een strijd.
Gelukkig is er altijd ergens wel herrie waar we mee kunnen meebrullen, hoera!

Over Nine Inch Nails gesproken. Een tijdje geleden dook er op The Pirate Bay een nieuwe user op, Seed0. De enige media die hij via die site verspreidde was werk van NIN. Vreemd genoeg geen “gewoon” werk (denk aan illegale kopiën van bestaande cd’s) maar dingen die nog nooit in deze versie te koop waren geweest.

De kerel had beschikking over dingen zoals “Broken”, een (zéér geweldadige / perverse) video van NIN die nog nooit ergens officieel is uitgebracht, in veel hogere kwaliteit dan dat hij ooit beschikbaar was in het bootleg circuit, en voor de verandering ook eens volledig.

Read the rest of this entry »

Whoa!
OImo en ik zijn gisteren, op aanraden van mijn moeder, om half een ’snachts naar een interactief theaterstuk van Eric Joris gaan kijken.

Kijken is trouwens een verkeerd woord, want in deze ‘productie’ (U: Razende Stilstand) speel je zelf het hoofdpersonage.

‘Je speelt’ is ook verkeerd, je wordt bespeeld in dit werk.
Er is een acteur, die de hele tijd vreemde en verontrustende dingen in je oor fluistert,maar hij is ook je gids, die je moet vertrouwen, omdat je niets anders kan, omdat je niets anders ziet dan wat de computerexperts willen dat je ziet, en omdat je niets anders hoort dan wat de sound guys willen dat je hoort, en omdat je nergens anders naartoe gaat dan waarheen ‘hij’ wilt dat je naartoe gaat.

Eigenlijk hebben Eric Joris en zijn crew een échte, werkende, tastbare, beleefbare versie van “eXistenZ” gemaakt, het surrealistische videospel uit de gelijknamige film van David Cronenberg.

Eric Joris en zijn Crew werken op het scherp van de snee, ahead of the flock, en ze hebben met “U, Razende Stilstand” een belevenis gemaakt die mee op de gedeelde eerste plaats op mijn lijstje ‘beste videogames aller tijde’ komt te staan.

Ja, een opmerking over videogames doet hier wel degelijk ter zake.
“U: Razende Stilstand” vertoont als kunstwerk meer raakvlakken met Metal Gear Solid 2 dan met Da Vinci’s Laatste Avondmaal.
En dat is, in mijn ogen althans, behoorlijk fascinerend.

(Met alle respect voor eerder genoemd kunstwerk natuurlijk, want zonder Da Vinci waren ongetwijfeld nooit bij Metal Gear Solid OF U: Razende Stilstand terecht gekomen)

Het eerste project dat E.J. & Crew maakten, werkte met een uitgeklede ‘engine’ (de basiscode van een videogame) van het nu archaïsche ‘Duke Nukem 3D’, een videogame zonder enige noemenswaardige inhoud, dat door Crew werd omgebouwd tot muziekmachine die door bezoekers kon bespeeld worden…

Ik geef bewust geen hints over wat je nu precies gaat meemaken, maar ga er dus maar vanuit dat wanneer je enige interesse hebt in kunst, interactief design, videogames, code, of verhalen en vertelwijzen in het algemeen, dit een belevenis is die je niet mag missen, deze kerels zijn nu, op dit moment, multimediageschiedenis aan het schrijven.

Ik heb mij voorgenomen, 5 minuten nadat ik mijn 3D-helm afzette, dat ‘Crew’ de plaats is waar ik over enkele jaren wil zijn, maar liefst nog sneller, al was het maar kabels verslepend en camera’s verduwend, hier wil ik deel van uit maken.

This is it, the next best thing…

www.crewonline.org

X
Jim

(die trouwens ook al zijn gedroomde thesisonderwerp voor 4C-MD heeft gevonden: zie hierboven!)

Hey Peeps,Het computerpark van de famillie Bollanséé blijft zich gestaag uitbreiden. Mijn kleine broertje is er na twee jaar zak-, verjaardags-, kerstmis-, nieuwjaars- en drinkgeld sparen in geslaagd de ronde soms van iets rond de 1500 euro bij elkaar te sparen. Toen hij daarmee klaar was hebben we gezamelijk ‘research’ verricht, daarna nog een maand gewacht op de release van de nieuwe (geweldige!) microprocessor, de core 2 duo (Conroe voor de vrienden) en toen die er eindelijk was bij een hele resen computershops (ok, het waren er maar twee, maar als je een computerfanaat bent, en Forcom nog niet kent, is het nu de moment) stukjes van onze nieuwe monstercomuter gaan bestellen.
Toen kwam er nog een eindeloze periode van wachten op een laatste essentiele onderdeel, een moederbord van Asus datt via de post zou moeten toekomen, maar niet kwam.
Toen dat er eindelijk was, zijn Pablo en ik (maar dan vooral ik) moedig begonnen aan de assemblage. Een kleine halve dag later zette ik vakkundig geinstaleerde en proper afgewerkte monsterpc voor de neus van mijn kleine broertje neer, niet zonder trots, want het was de eerste die ik zelf vanaf de grond opbouwde.

Ik zal u de nerdy ‘specificaties’ besparen, maar ik was in m’n nopjes, wetende dat we de volgende 3 à 4 jaar eer vrolijk de nieuwste spelletjes met alle registers open zouden kunnen draaien (Alan Wake bijvoorbeeld, de nu al visueel magnifieke opvolger van Max Payne!).

Bon, de spirituele opvolger van “HAL 1.75″ (dat is mijn zelfgebouwde mosterpc-in-chieftec-kast van 4 jaar geleden) is dus gearriveerd, en Pablo en ik vieren dat vooral door de hele tijd “Yuri’s Revenge”, de uitbreiding van mijn favoriete RTS (real time strategy) “Red Alert 2″ van het nu jammerlijk overleden “Westwood Studios” over het netwerk tegen elkaar te spelen, en daarna elkaar voor “noob” en “turtelend watje” uit te schelden, good times!

Maar! De computer-extravaganza in huize Bollansée is nog niet voorbij, nog lang niet! De mamma was al een hele tijd aan het azen op het vlagschip der professionele video-en-andere-multimediale-monteer/creeër-desktops van Apple, de geliefde “G5″. Hoe snel de G5 ook was, en nog steeds is, hij was ook wel de trotse bezitter van 9(!) koelingventilatoren én een waterkoelingssysteem. De G5 was dus héél geweldig, maar soms ook luidruchtig en altijd even stroomconsumerend als een middelgrote diepvriezer op een hete dag, buiten, in de zon.

Jim, computeradviseur in huize Bollansée, adviseerde de mamma dus om nog even op hete kolen te blijven zitten, en te wachten tot Apple ook haar professionele desktops update naar de nieuwe intel-chips, zoals dat eerder al bij de laptops (Macbook! Macbook! Macbook!) en gebruikersdekstops gebeurde.

En haar wachten werd beloond! De Mac Pro kwam uit, en was in alle opzichten een geweldige verbetering. De buitenkant van de machine ziet er net hetzelfde uit (en we zouden dat niet anders willen, het is een meesterlijke doos), al zijn er nu twee optical drive bays, maar de binnenkant is volledig veranderd.
Om te beginnen is de Mac Pro voorzien van 2 (!!) Dual-Core Intel Xeon Chips, het soort dat je normaal alleen maar in high-performance servers vindt. Die 4 cores draaien bij ons model op en kloksnelheid van 2,66 GHz elk, zodat je op een totale kloksnelheid van meer (!) dan (!) 10 (10!) GHz uitkomt.
Het is niet meer de vraag of die machine snel is, het is de vraag of er momenteel nog iets sneller te vinden is…
En hij is ook geweldig future-proof. In de tweede bay kan ik (ik, dus geen apple-man) over een jaar of twee misschien een blue-ray-branden vijzen, en er zijn nog 3 open drivebays voor SATA harde schijven te vinden.
Op het gebied van Ram zijn 2 van de 8 poorten bezet, zodat ik in het totaal nog 12 Gigabyte Ram zou kunnen toevoegen, indien dat nodig zou zijn.

De Mac Pro is dus geweldig: op de processor na even uitbreidbaar als Pablo’s nieuwe PC, PCI-expressloten voor dual-3D-kaarten inclusief, en hij is voorzien van 2 extreem robuuste en snelle, luxueuze 64-bit server-class processoren.

Ja, de mamma gaat nog een tijdje verder kunnen, en ik kijk er stiekem al naar uit om eens te gaan oefenen met after affects op dat machine, of een paar video encodes te draaien, it will fly, en dat gaat nog heel lang zo blijven!

Al deze nieuwe computers hebben trouwens ook voordelen voor mij (buiten het feit dat ik er spelletjes op kan gaan spelen, bijvoorbeeld), want ik heb nu vrije bruikleen-beschikking over de oude mamma-mac, een 12 inch PowerBook G4 van de laatste generatie. Hij zit propvol ram, en als aanvulling op mijn dikke desktop is dat dus de ideale aanvulling om mee naar school in de rugzak te nemen. Hoera Hoera!

Ondertussen ben ik trouwens zelf bezig met het verzamelen van mijn eigen fondsen, zodat ik ooit ook eens mijn échte eigen laptop ga kunnen kopen. Er zit nog ergens een dikke 500 euro van een slechtbetaalde (en zware) vakantiebon van vorig jaar op mijn rekening.
Ik zit trouwens op dit moment op de trein, om een kijkje te gaan nemen in Genk, om te checken of het jobke van mijn docent ICT een goed plan is. Als dat zo is werk in nog fulltime aan PHP en Javascript-codes in Genk, en in het schooljaar nog twee weken halftime. Ik ben dan wel mijn vakantie kwijt, en maak mijn eerste halve maand school extra zwaar, maar daar moet in in ruil dan iets van een 700 euro voor ontvangen, wat mij toch alweer dichter in de buurt brengt van een goed uitgeruste MacBook, al denk ik dat ik ga wachten op een Merom-upgrade en een goede 3D-kaart. Ik heb een PowerBook, en bijgevolg ook tijd.

Op een harde schijf na ben ik dus goed voorzien voor een 2de jaar C-MD (een latop is daar trouwens verplicht), nu nog hopen dat ik mijn PHP uit het eerste jaar tegen betaling wat kan opfrissen, dat zou luxe zijn.

Verwacht dus maar wekelijkse blogposts, want ik heb recent ondervonden dat die nergens beter typen dan in een trein, en een nieuw schooljaar betekend een nieuwe Go-Pass.

Tot Volgende Keer Peeps,
JimBo Out…

PS: Iedereen moet trouwens de nieuwe revelatie van Pukkelpop ontdekken, op het podium enorm vet, en op myspace ook (met hun nummertje Eighteen): Forward Russia!

PS2: The Eagles of Death Metal een levensechte tribute-band van The Clement Perens Ferand Explosition waren ook niet slecht natuurlijk: Death by Sexy!