Allright, ondertussen zijn mijn eerste 2 weken bij crew voorbij, tijd voor een update dus.

Het waren eigenlijk best wel twee stille weken. CREW werkt eigenlijk meestal nieuwe producties uit in residentie: ze worden ergens uitgenodigd, en maken dan daar hun nieuwe voorstelling. Momenteel is hun enige “vaste” stek een loods vol met al hun materiaal en technologie. De laatste voorstelling werd afgerond op zaterdag, twee weken geleden.

Vandaar dat er in de weken tussen de voorstellingen en ontwikkeling van nieuwe producties op die residenties eigenlijk weinig gebeurt. Het duurde even voordat ik door had dat dat de manier was waarop CREW draait. Soms vloekte ik wel op mezelf, in dit soort periodes van “half-werk” ben ik onproductiever dan onproductief: als er de kans bestaat dat ik gebeld ga worden voor een of andere job heb ik het heel moeilijk om me tot dat gebeurt volledig te concentreren op een ander werkje, mijn propositie bijvoorbeeld.

Maar deze periode is dus voorbij voor nu. Ik weet dat dit soort periodes nog gaat voorkomen tijdens mijn stage, maar nu weet ik dus waar ik dan voor zal staan, ik hou het voor de toekomst in het achterhoofd.

Over de toekomst gesproken: die ziet er bepaald interessant uit. Volgende zondag vertrek ik samen met de harde kern van CREW naar Avignon, het zuidelijk hart van Frankrijk. Daar zullen we in La Chartreuse aan de opbouw van EUX (als in het meervoudig persoonlijk voornaamwoord “zij”) werken. Het wordt een hoogtechnologisch theaterstuk waarin twee immersanten met elkaar interacteren. Het is de bedoeling dat de “oude immersant” de “nieuwe immersant” een ritueel aanleert. En de nieuwe immersant wordt dan de leraar voor de volgende nieuwe immersant enzovoort. Na één maand stellen we de productie daar in première voor.

Dat wordt dus hard werken, hoera! De voorbije 2 weken waren dus, zoals gezegd, iets minder hectisch. Dat wil niet zeggen dat er niks gebeurd is: we hebben alles in orde gebracht voor de grote overtoch naar Frankrijk. Redelijke saaie jobkes zoals het inladen en uitsorteren van grofweg een kilometer bekabeling maken daar jammer genoeg ook deel van uit, maar mijn officiele taak was het opduikelen van nieuwe technologie waar we in EUX mee willen gaan experimenteren.

Concreet komt dat neer op eindeloos emailen en rondsurfen op zoek naar dingen zoals keelmicrofoons en beender-geleidings-luidsprekers. Op het eerste zicht klinkt “rondsurfen en emailen” misschien best wel saai en oninteressant, maar ik vond het toch een leuke uitdaging: aangezien keelmicrofoons en aanverwanten niet echt consumer electronics zijn, en je militaire technologie ook niet zomaar te pakken krijgt is het een goede oefening in thinking outside the box om dit soort dingen op te scharrelen.

Uiteindelijk is het allemaal mooi gelukt: alle technologie waar we naar op zoek waren hebben we vastgekregen: paintball-spelers bleken semi-proffesionele throat-mikes te gebruiken en de beenderconductie-speakers heb ik opgescharreld via een hoorcentrum dat me losse onderdelen rechtstreeks van hun producenten kon leveren. Deze technologie, en nog een hoop andere onderdelen die ik en Vincent hebben onderzocht, gaaan dus mee naar Avignon, waar we zullen onderzoeken hoe we daarmee nog veel meer “geluidsimpact” op de immersanten kunnen genereren. Het zou bijvoorbeeld mogelijk moeten zijn om, met behulp van zo’n beender-geleidigns-speaker, geluid door te sturen dat alleen de immersant van “binnenuit” voelt komen, terwijl hij al het omgevingsgeluid nog kan horen. Zo’n ding moet ook niet op je oren staan om te werken, dus met wat geluk kunnen we geluid in iemands hoofd steken, zonder dat hij of zij enig idee heeft van waar dat geluid afkomstig is. Alsof het in je hoofd zelf wordt gemaakt dus.

Dat, en ongetwijfeld nog veel andere dingen staat dus klaar om onderzocht te worden in Avingnon. Dat ziet er dus allemaal dolletjes uit. Op tour met CREW, hoera!

Nog een leuk weetje: deze vrijdag komt iemand van ChampdAaction het trilbed, waar ik in de vorige post over sprak, uitchecken. Als ik het juist heb loopt een van mijn compadres, een zekere Wout Standaert daar nu stage. En zo komen alle C-MDers toch blijkbaar in hetzelfde kliekje terecht.

Take Care Kids,

X
Jim

Observation #2
Momenteel kan er alleen maar video en geluid naar een immersant gestuurd worden. Dingen die de immersant op een fysiek niveau beinvloeden, bijvoorbeeld het trilbed, worden in essentie ook aangestuurd als luidsprekers. Eigenlijk zouden we, als we technologie zoals die spiercontrole en heating pads waarover ik in mijn propositiedraft droomde, willen gebruiken een soort midi-relais controller moeten bouwen.
Die zou je dan via midi-signalen uit programmas zoals MAX/MSP of Ableton Live kunnen bespelen. Om zo allerlei apparaten die op de immersant inwerken aan en uit te zetten, zoals we nu geluid of beeld naar de immersant sturen. Om er via gecomputeriseerde wonderen nog meer een menselijke marionet van te maken dus. Dat Arduino-bordje dat ik uit Zweden meebracht zou hier wel eens uitkomst kunnen bieden. Of misschien gebruiken we het eerst om remote-controlled-wheelchairs te maken. Da’s allemaal materiaal voor de volgende post. Spannend…