Djezus Jongens,
Wat gaat de tijd hier snel voorbij in Malmö.
“Malmö Festivalen?? is al lang weer gedaan, en ik heb er enorm van genoten. Grave dingen zoals Vive La Fête en The Locust gezien. En zelfs een kijkje gaan nemen bij de veel te gehipte jongens en mietjes van de Klaxons.

Ondertussen liep de Zweedse les door, en van tijd tot tijd gingen we op leerrijke uitstapjes naar mysterieuze Zweedse kastelen.
(Waar ik er trouwens in geslaagd ben om een mijn bus terug naar huis te missen – ze is op de autostrade teruggedraaid om me op te komen pikken!).

De rest van de trip was echter nog interessanter, want we zijn ook reeks dolmens/menhirs/monolieten gaan bekijken. Ze stonden in de vorm van een schip, en we hadden een grandioos uitzicht op de zee.

De rest van ons tripje speelde zich af in “Lund?? – dat is eigenlijk de échte, klassieke studentenstad naast Malmö.

Op kot is alles in orde. M’n internet is gefixt door de vriendelijke jongens van de maintenance crew, en ik kom goed overeen met iedereen hier. Zoals ik beloofd heb – een fotootje van mijn kamer zoals ze er nu (minder opgeruimd) uitziet. Het laatste shot geeft een impressie van hoe mijn zondagochtenden er tegenwoordig uitzien.

Ingun (Zie fotootje hieronder) is er ondertussen uitgetrokken, naar 5 deuren verder en Shakeel is terug op zijn oude post. Van Yannick nog altijd geen spoor.

Ondertussen heb ik mijn “diploma?? Zweeds voor beginners, en daar hoorde zelfs een feestje bij.

Vorige zondag ben ik met een reeks vrienden naar Kopenhagen getrokken, om een design-tentoonstelling te gaan bekijken – fotootjes hier onder. Vooral die Tesla-Racekar op batterijtjes was heel cool – speciaal voor Jochen een foto.

Dit geel geval hier is een ecologisch verantwoorde (er komt alleen maar natte lucht uit), muisstille, ultracompacte draagbare, met waterstof vervulbare generator om overal op expeditie mee te slepen.

En deze stoere Solidus-Snake-Look-Alike is eigenlijk een herwerking van de klassieke pakken van de Noorweegse ontmijningsdienst. Looks pretty cool.

Voor de rest heb ik het – nu mijn cursus begonnen is – zo ongelofelijk druk dat ik zelfs niet meer aan foto’s trekken toe kom. Hier een van de laatste – Sofia uit Mexico in Malmö’s cemetary:

En NOG meer nieuws (ahja, ik heb hier 3 weken ofzo in te halen). Eergisten ben ik de stad nog eens ingeslenterd met Ingun, en we hebben daar een lollig tweedehands-cd-vinyl-limited-edition-comicbook-en-manga-dvd-winkeltje gevonden.
Mellon Collie and the Infinite Sadness opgepikt voor 6 euro.
En ik kan amper stoppen met luisteren. The Smashing Pumpkins is een van die bands die ik al mijn hele leven (of toch het deel dat ik me bewust ben van geluid) geweldig vond, maar waarvan ik nog nooit een plaat heb gekocht. Nu ik dat eindelijk heb gedaan, voelt het aan als thuiskomen. Nu herinner ik me dat ik toen ik klein was altijd “Disarm?? en “Bullet With Butterfly Wings?? meezong als Studio Brussel die tracks draaide. De Smashing Pumpkins maken al veel langer dan ik er me eigenlijk bewust van ben deel uit van mijn onderbewustzijn, in veel grotere mate dan ik verwacht had. Dit geluid klinkt vertrouwd, deze gierende gitaren maken deel uit van m’n ziel.
Ik ben enorm blij dat ik ze eindelijk (veel te laat) heb teruggevonden. Grandioos.

Ik ben nu halverwege mijn cursus “Fundraising en Sponsoring??. Aan het einde van de eerste dag mochten we allemaal in een grote kring gaan zitten, kregen we een kaarsje in onze handen geduwd, en mochten we allemaal in stilte diep nadenken over wat we aan de cursus zouden toevoegen. Als we daarover uitgemediteerd waren, moesten we het kaarsje aansteken, en in stilte de kamer verlaten.

Het mag duidelijk zijn dat ik allergisch ben aan dat soort kwatsj, en me daar dus ook zo ver mogelijk van verwijder. Anyway, ik ben hier om me zo’n beetje uit standaardsituaties te slepen, dus aanpassen zal ik me. Al dit uitgewissel is in ieder geval goed voor m’n asociaalheid. Ik socialize hier met de hele Exchange-student-squad, en ik frutsel zelfs telefoonnummers los van de grote bazen van autoverhuurbedrijven (sponsoring en fundraising, remember). En nog beter, ik raap genoeg guts bijeen om op ‘reflectiemomenten’ tijdens de cursus toch wel fijntjes op te merken dat ik het hele kaars-gedoe en aanverwante activiteiten toch maar dikke zever vond.

Extra punten voor Jim. Aanpassen was het verkeerde woord, ik wil onbekende situaties en stomme cursussen om iets uit bij te leren, maar ik blijf wel lekker koppig mezelf. Fuckin’ Kaarskes!

Anyway – voor ik in m’n bed duik – nog spectaculair nieuws van thuis: Anaïs heeft haar eigen onderlip gepierced met een roestige passerpunt en Bompa heeft z’n eigen laptop gekocht.

Dikke thumbs up voor alletwee!

En nog wat ander unrelated news: Ik heb een grandioze valling (lees: verkoudheid), dus ik vloek omdat ik geen “Vicks?? heb, en slurp thee met honing en Belgisch geimporteerd citroensap met liters. Ik krijg ongetwijfeld niet genoeg vitaminen binnen (mams – meer tabletjes aub!) dus heb ik vandaag maar een gezonde portie (jammergenoeg niet Belgische) frieten gemaakt. Schol!

En nu ben ik er echt vandoor – maar ik laat nog één fotootje achter, kwestie van de rumoermolen thuis wat op gang te brengen. Olmo heeft het natuurlijk allang allemaal door. Als ik meer dan 5 foto’s van één griet trek kan er misschien wel iets aan de hand zijn.

Take care kids, Leave some comments…
XXX
Jim