Live boodschappen van Jim, die eigenlijk moest blokken, maar toch de hele dag niks deed, en dan maar besloot om er ook nog een blogpost bij te doen:Hell Yes!

Wie herinnert zich mijn “rant” van een tijdje geleden nog?
Nine Inch Nails in de AB, niet de guts om alleen te gaan, toemalig vriendinnetje niet meekrijgen, en dan besluiten om op de een of andere manier toch nog te gaan kijken.
Nine Inch Nails in de AB, en ik had geen tickets, tot voor zondagavond in Brussel dan toch…

Hoera voor meneer Oli (2 keer kaarten besteld, en dus 2 teveel, godzijdank) én voor mijn moeder, respectievelijk voor de kaarten en voor het vervoer, de financiering en als compagnon.

Fuckin Hell, het was geweldig.

Tom vroeg me of ik klaargekomen was (haha, dan had de massa onder mij toch wel een nasty facial gekregen, want ik stond op het tweede verdiep) en het antwoord op die vraag was: “bijna”.

Het eerste nummer was me onbekend (cd-collectie in opbouw, weet u wel), en dus moest ik toekijken hoe de hele AB schreeuwde: “Your God Is Dead – And No-One Cares!”. Geweldig, rillingen over mijn lijf.

Ik werd écht weggeblazen door de luidsprekers, en heb afwisselend met open mond staan kijken naar de pure power die op het podium stond te ontploffen, en ik heb als een gek meegeschreeuwd met de lyrics.

Geweldige lichtshow trouwens. De AB is best wel klein, dus (tot mijn grote spijt) geen gigantische videowalls met visuals van Bill Viola, deze keer. Wat er dan wél overbleef, was gigantisch impessive licht.

Nine Inch Nails klikt als een ontploffende waterstof bom van een kleine 100 megaton, maar ze (hij) slaan er in om er ook nog zo eens uit te zien.
Er zaten meesterlijke “scènes” in het concert, Reznor bewijst nog maar eens dat hij niet alleen een magistraal muzikant is, maar ook een geniaal multimediakunstenaar.
De rook en tegenlicht in het begin, de stroboscopen in absolute duisternis, die het beeld van de muzikanten op je netvlies brandden, de slingerende lampen in het midden van de show (Eraser, fucking hell, genieten!), de lampjes van de sequensen, die hetzelfde patroon volgden als de lichtstroken op de rest van het podium, alles is tot in de kleinste details uitgewerkt aan deze groep.

Ik had meermaals het gevoel dat niet alleen mijn oren, maar ook mijn ogen én mijn lijf compleet overladen werden met magnifieke chaos, meesterlijk lawaai, ongelofelijke herrie, pure schoonheid.

Want dat is Nine Inch Nails, inktzwat nihilisme en agressie in alle kanten, en als het dat niet is, dat verzuipt alles in diepe ellende en depressieve zelfdestructie, of geperverteerde seks.
Een geluid dat ergens het midden houdt tussen een slechtgezindte buldozer er een machine om gehakt te maken van kleuters.

En toch is Nine Inch Nails pure en onmiskenbare kracht en schoonheid, en fascinerende combinatie van die twee.

Geweldige momenten met de massa mensen die in koor “Doesn’t That Make You Feel Better” schreeuwden tijdens March of the Pigs, en Reznor die zijn microfoon in het publiek keilt om hen “Nothin Can Stop Me Now Cause I Don’t Care Anymore?? te laten zingen tijdens Piggy. Crowdsurfers in die kleine AB, geen hardcore Thomas, maar meer dan dic ht genoeg…

De show leek te eindigen met “Hurt” (ik kan het bijna meeplingelen op een piano), maar fucking hell, alsof dat nog niet geweldig genoeg was, kregen we nog Closer (I Want to Fuck You Like An Animal / My Whole Existance is Void / You Bring Me Closer To God) , (Jim’s favoriete sexplaat, ok dat is gelogen, dat is een gedeelde eerste plaats tussen “Home” en “With Teeth” uit “With Teeth”), The Hand That Feeds, Only en Head Like A Hole waren er ook nog.

Fucking Hell, de man (en zijn geweldige band! Aaron North, het evenbeeld van de Jonge Reznor!) was er ongetwijfeld ook in geslaagd om Vorst Nationaal te vullen.
Elke muzikant op het podium stond ultrastrak en retescherp, spingende bollen energie.
Ik was in ieder geval een lucky bastard dat ik erbij mocht zijn, en zal elke keer breed grijnzend en intens gelukkig terugdenken aan mijn eerste zaalconcert.

Het zal moeilijk te overtreffen zijn.

Trent Reznor en zijn inktzwarte liefdesliedjes, waar mensen labels op proberen te plakken, die rangeren van Electropunk en Metal naar Industrial en Rock (genreloosheid: meestal een sein van een eindeloos creatief brein), heeft met zijn geweldige lawaai een warm plekje in mijn hart verdiend. Ik ben dikke fan. Held!

Over muzikale helden gesproken, mijn moeder riep bij het zien van de eerste lichten uit: ““Hey, da’s precies Ziggy Stardust in Vorst Nationaal!”, en ze zou best gelijk kunnen hebben. Reznor heeft David Bowie (Ziggy Stardust voor de vrienden / spiders from mars) bestempeld als één van zijn muzikale helden, dus de gelijkenis is ongetwijfeld niet toevallig.

Die cover van Joy Division’s “Dead Souls” (uit het album Closer, en die naam kennen we ook ergens van, niet?) was trouwens ook een coole move, Reznor, respect. “Moe, die covert daar Joy Division!”

En nog iets, de drumlijn op “Me, I’m Not”, een track op de nieuwe plaat van NIN (Year Zero) is de ultradiepe en half zo snelle versie van diezelfde drumlijn op een véél oudere plaat: “Home”, van Depeche Mode.
Dat moet bijna een sample zijn, de gelijkenis is gewoon insane…
(Om van het feit nog maar te zwijgen dat NIN ook een track heeft die Home heet – zie Jim’s favoriete youknowwhatplaat – maar bon…)

Genoeg muziek-nerd-talk-praat verkocht.
Dit was het concert van het jaar (de eeuw!), ik ben intens gelukkig dat ik erbij was, en volgende keer wanneer ik dit zie aankomen, koop ik gewoon 2 tickets, no matter what.
Ik heb toch nog ergens een openstaande getracteerde-concerten-account.

Hey kids, i’m out, nog een beetje mijn officiele t-shirt knuffelen.
(waar in de tekst op de achterkant, ‘i am trying to believe’.com verstopt is, een adres van een website die op ingewikkelde manieren year zero aankondigt)
Morgen begin in (eindelijk) met blokken. Je zal me ongetwijfeld (geen updates dus Wout) niet zien tot 1 april (tenzij om te vertellen: ik blok).
Tot dan, take care, stay warm, leave comments…

Check dit:
http://www.jimboproductions.be/server/blog/yearzero_hi.mov
http://yearzero.nin.com/
http://www.iamtryingtobelieve.com/
http://www.myspace.com/nin

én die andere (muzikale) helden (Thomas!)
http://www.myspace.com/bladehardcore

X
Jim

PS: Ik heb wél iets zinnigs gedaan: mijn motivatiebrief om op erasmus te gaan (Zweden, you’ll hear about it) is verstuurd. Nu blokken voor die examens Jimbo!