Hey Kids,De case die we hier op school in groep moesten maken, is na twee hectische weken voorbij.
Djezus, wat een gruwelijke deadline.
Onze groep heeft behoorlijk wat geblunderd, en i worked my ass off late at night. Heb twaalf pagina’s volgeschreven met een marketingplan, waarvan de docent het taalgebruik te belerend, lyrisch, romantisch en archaïsch vond. Grumble…
Wat is er in godsnaam mis met e uitdrukking ‘Rabiate Fans’? Zelfs Humo gebruikt het. (En neen, daaruit heb ik het niet gepikt).
Ik heb dus het gele weekend lekker niks gedaan.
Zondagmorgen ontdekte ik –of herontdekte ik- hoe ongelofelijk geweldig een kop koffie, een plaat en het vooruitzicht op 8 uur geen zak uitvoeren kan zijn.
Ik heb het verdiend, des te meer omdat er deze week alweer de aanzet wordt gegeven voor een nieuwe case.
Bweurk. (of ook niet helemaal, als ik het niet graag deed, was ik hier niet)
Het niet al te geweldige resultaat is hier te checken.

In other news. Het internet op kot deed vorige week behoorlijk gek (altijd handig als je tijd geweldig goed kunt gebruiken om nog allerlei essentiële shit richting schoolserver up te loaden), en heeft het nu volledig opgegeven. De modem is kapot, nog tot dinsdag.

Altijd weer grappig om mezelf dan te horen denken. Dju, geen internet, wat nu gedaan? Straks moet ik nog een praatje gaan slaan met mijn kotgenoten, hell no! (Die trouwens allemaal héél toffe kids zijn, écht).
Deze blogpost uploaden zal er in ieder geval niet van komen.

Dit weekend heb ik niks gedaan, zoals al geschreven. Ik heb wel Prey uitgespeeld. Ik speel absoluut helemaal never nooit domme dingen zoals First-person-shooters, maar deze kon me wel boeien tot het (best genietbare einde). Een goed, redelijk onverwacht maar altijd interessant verhaal. Goeie hoofdrolspeler en nemesis. Geweldig cool en innovatief level-design, goeie, nooit te debiel makkelijke of frustrerend moeilijke gameplay, perfecte speelduur, spectaculaire graphics (met dank aan Pablo’s monsterpc) en geweldig gruwelijke monsters, met al even bruut wapentuig om ze aan puree te knallen.

Het is geen Max Payne, maar het krijgt een seal of Jimbo-approval, ik heb er écht veel lol aan gehad. En bijna in m’n broek gescheten van de shrik, dat ook. Alle lichten aan voor ik nog een stapje durfde te wagen in het universum van Prey. Vooral Jochen moet het eens uittesten, he’ll love it. Zijn presentje van mij voor na de examens.

Michiel heeft hier Zelda ondertussen uitgespeeld, knappe, knappe, geweldige Zelda-game. Teveel gameplay voorhanden om door mij uitgespeeld te worden. Ik was vooral gecharmeerd door de nieuwe ‘News Channel’ die een internet update in onze Wii joste. Een soort rss-reader voor globaar nieuws, met een zeer vermakelijke, ingenieuze, handige interface. (Een wereldbol waarop nieuws per locatie wordt opgestapeld). Ook de modus waarmee je van je TV een nieuwstikker kan maken is geweldig.

Ook helemaal te gek: mijn nieuwe ontdekkingen op het gebied van Tom Waits, en de herontdekking van “Moondance” van Van Morrison, geweldig.
Ook kapotgeluisterd: Tindersticks (Waiting For The Moon), Daft Punk (Discovery), Nine Inch Nails (And All That Could Have Been: NIN Live / Pretty Hate Machine) en Elbow (Asleep In The Back). Mijn iPod is bijna vol, Jezus Christus, wat nu?!

Ik heb ‘The Notebook’ eens bekeken. Compleet doorzichtige feel-good-romantiekfilm, en toch was ik er enorm door gecharmeerd. Helemaal fan van de jongen en het meisje, i guess.
Ofwel traag aan het doorslaan.

Mijn boots zijn ingevet, smooth as silk zijn ze nu, en vettig. Altijd geweldige combinatie, dat.

Tot zover Jim’s leven, dat dus vooral bestond uit werk, cd’s en helemaal geen klop uitvoeren.

Nu ben ik er eens vandoor, tot ik nog eens tijd heb om iets zinnigs (Haha!) neer te pennen.
Tijd om eens te gaan checken of Sofie nog altijd dol is op haar struize, grotere, slechtgezinde, levensgevaarlijke vriendje.

Peace Out,
Jim

Hey daar,Ik ben uw dessert na eer resem saaie taken, wat fijn…

Of het waar is wat je daar geschreven hebt, weet ik niet, maar ik vond het in ieder geval een ingenieus geschreven stukje tekst. You had me at ‘Verbranden als de zon schijnt, en verdrinken als het regent’.

Het probleem met nieuwjaar is niet dat de dag overgewaardeerd is hoor, het probleem is dat elke dag daarna gewoon ondergewaardeerd is. Vooral 2 Januari heeft met dat probleem te kampen, dat is echt een dag met té veel katers en té weinig pret. 2 Januari én 8 mei, die dagen verdienen dikke feesten.

Om op je smachtende vraag te antwoorden: om 0.00 uur, en alleen dan, op die seconde, is het tegelijkertijd vandaag, gisteren én morgen. Als je in de ochtend tijd teveel hebt, om uit te slapen, is dat echt een moment dat het wachten waard is. Ik had me voorgenomen om op 1 Januari de zon te zien opkomen, maar ik ben in slaap gevallen. Mijn goede voornemen is dus om de zon op te zien komen, liefst met een spectaculair uitzicht eronder.

Arg, het is hardverscheurend te horen dat jij je vakantie wél zinnig vult. Morgen begin ik écht, dan ga ik een website maken voor ons moeder, ik beloof het.

Vandaag was ik in Antwerpen, een deel van mijn nieuwjaars-veroveringen aan het verzilveren.

Ik heb een plaat van het schotse ‘Mogwai’ gekocht: ‘Happy Songs (f)or Happy People’.
Vooral de voorlaatste track ‘I Know You Are, But What Am I’ is om uiteenlopende redenen al helemaal de max bevonden. Als een piano een kloppend hart had, dan zou het klinken als de voorlaatste track van dit album.

Ik ga zeker ook nog ‘Young Team’ oppikken, denk ik…
Verdrinken in gitaar-fuzzbox-noize enzo, een goed alternatief voor blauwe ogen, en daar moet ik mijn regel niet voor breken, haha!

Andere aanwinsten van mijn rooftocht: ‘Songs’ van Admiral Freebee, ‘Outside the Simian Flock’ van Millionaire en (EINDELIJK!) ‘The Body Gave You Everything’ van Magnus.

Als spectaculaire afsluiter heb ik ook nog een heus, officieel Spider-Man shirt opgescharreld, dat volgens de mamma ‘véél te klein’ is. Ze heeft ongetwijfeld gelijk, en daarom zal ik het maar preventief niet wassen, om krimpen te voorkomen.

Kleine broer Pablo heeft net ‘The Legend Of Zelda: Twilight Princess’ opgepikt, ik kijk nu hoe zijn eerste stapjes zet in de fascinderende, vooral héél mooie, wereld van dit nieuwe videogame.

Het mag duidelijk zijn dat we weer extra verwend zijn in de tijd van het jaar. Gelukkig heb ik nog net genoeg cash over om een geldig excuus te hebben om nog eens naar het centrum van de wereld a te zakken.

Tot ik da excuus verzilver, en nog eens een glimp van uw snuit opvang, kijk ik alweer uit naar de volgende email.

Your Sincerely,

Jim

PS: Een ‘Mogwai’ is een Gremlin, voor hij een Gremlin is…