Het vreselijke verhaal van te korte weekends en oorbellen die er niet zijn
Hey Lieve Lezertjes,Wat zijn weekends toch ongeloofelijk kort aan het worden. Vrijdagavond ben ik met de famillie Claessens (indien u onbekend, het is bijzonder fijne bende die mij steeds nauwer aan het hart ligt, en waarvan de oudste zoon – Master In De Fotografie, Olmo – sinds dit jaar bezig is met het behalen van zijn master in de C-MD) naar 3 leden uit ‘DJ Grashoppa’s DJ Big Band’ én een van de beste percussionisten –zoniet de beste, ik ben zijn naam vergeten- én een van de meest gelauwerde Jazztrompetisten uit België gaan kijken, het zootje gaf namelijk een jammsessie in de Roma in Antwerpen weg…
In mijn leken-ogen hoogst experimenteel, maar best wel te pruimen, vooral dan de gekke capriolen en vette vette beats die uit de 6 platenspelers van de 3 ‘Turntable-ists’ kwamen.
Zaterdag zo vroeg mogelijk opgestaan (dat wil zegggen, zo vroeg als mogelijk is voor een moe moe mens) en aan een taak voor Grafische Vormgeving die 6 à 7 uur later nog niet veel verbetering vertoonde, kut…
Ondertussen was, met al het prutsen aan die apenopdracht van GV mijn zaterdag weeral vrolijk voorbijgevlogen (Hoera!), en had ik me ondertussen laten overhalen door de Mammie om op zondag mee naar Amsterdam, Holland te trekken, om aldaar de 31ste (of de 32ste) ING Amsterdam Marathon op videotape te gaan vastleggen. (en als u wil weten waarom, mail dan maar naar de artiest in kwestie)
Buiten het feit dat ik er om een ontiegelijk vroeg uur uit moest (mijn bed, 5.30u) fnuikte die marathon ook mijn plan om op zondag naar “De Gandalf” in Antwerpen te trekken, om doorbreken te gaan zoeken voor m’n vriendinnetje (die me ook al bijzonder aan het hart ligt, ik zie de wereld graag).
De plannen werden dus aangepast, “Ik ben kei flex, ik snuiter ongetwijfeld ook wel mooie oorbellen op in Amsterdam, die Hollanders zijn trots op hun stad daar, dus zo’n onmenselijke opgave kan dat niet zijn…
Goedgemustst en luid snurkend vertrok uw nederige dienaar dus naar Amsterdam, vol goede moed en vastbesloten om oorbellen te vinden die mooi genoeg waren voor zijn vriendinnetje.
Uw nederige dienaar is, after all, ook maar oprecht, naïef en helemaal dolverliefd…
42-en-nog-wat kilomter later, nog steeds slepend met een toch wel zwaar wordend Manfrotto-statief, had uw nederige antiheld nog steeds geen enkele oorbel gezien, laat staan een paar dat mooi genoeg was. Wat een krankzinnig idee trouwens om een marathonparcours langs grote open banen te leggen, inplaats van knal doorheen de binnenstad, langs allerlei interessante winkeltjes, vol koddige snuisterijen.
U ziet het al aankomen, het is zondagavond, en uw nederige dienaar heeft GEEN oorbellen, en al helemaal GEEN plan B.
(en is pompaf, en heeft nog meer taken dan hij zou willen)
Bij deze dus:
Lieve, Lieve Zélia,
Gelukkige 19de (of 18de, aangezien je nog niet klaar bent met je jeugdzonden) verjaardag.
Ik was van plan, hoewel het mij streng verboden was, om geweldige oorbellen voor je te gaan kopen, en om dan glunderend op donderdag voor de deur van je kot in Leuven op te duiken, en te zeggen ‘Gelukkige verjaardag Zé, ik heb geweldige oorbellen voor u!’ (en 10 Miljard Kussen).
Door het mislukken van plan A en het ontbreken van plan B, valt dat plan (Plan Zembla-Echo-Lumbago-Indiaan-Apestaartje)ook volledig in het water.
Het spijt mij, ik ben een slecht vriendje. Ik zal de hele week wachten op een berichtje met de woorden ‘nu komen’, om dan al mijn werk te laten vallen (en dan later tegen de docenten te zeggen: “Jamaar, mijn vriendinnetje verjaarde”, om dan zo aan gruwelijke lijfstraffen te ontsnappen) en naar de deur van je kot in Leuven te sprinten.
En dan zal ik zeggen dat ik Panic At The Disco geweldig vindt, en dat Ben Harper ongeloofelijk de max is, dat ik de films van Pedro Almodovar prachtig vindt, en dat het in de sterren geschreven staat dat we voor altijd en eeuwig bij elkaar zullen blijven…
Of misschien lieg ik gewoon niet, en zeg ik dat ik je geweldig vindt, dat het me niet kan schelen wat waar geschreven staat, maar dat dat me helemaal niet zo’n slecht plan lijkt en dat ik oprecht, naïef en helemaal dolverliefd op je ben…
Kus, 3 voor je verjaardag, en daarna nog zoveel je wil,
Jim
Leave a Reply