Hoe begint elke zichzelf respecterende student zijn nieuwe “carriere”?
Juist, door als avondmaal een vettige kebap van de snacbar op de hoek te consumeren.

Over eten gesproken, ik ben er me nog steeds niet volledig van bewust dat ik er vanaf nu drie keer per dag ZELF voor zal moeten zorgen dat het voor m’n neus staat.

Dag ook aan rommel die zichzelf opruimt, onderbroeken die op magische wijze terug gewassen en opgevouwen raken, en een bed dat zichzelf opdekt.

Mams, ik ga je missen…

Toch, het is nooit te laat om een zekere zelfstandigheid te ontwikkelen, ik zie m’n kans schoon
Ok, de oplettende lezer had het al door, het nieuwe schooljaar is begonnen voor yours truly.
Nu heet het trouwens niet meer schooljaar, maar academisch schooljaar of iets in die trend.
Het studentikoze taaltje heb ik ook nog niet helemaal onder de knoe, excuseer, knie, maar dat komt nog wel

Zo zielsalleen zit ik hier trouwens ook niet (buiten het feit dat m’n hele vriendenbestand naar Gent getrokken is), want Jochen was zo vriendelijk de nobele taak van mentor op z’n schouders te nemen (aan hem was trouwens ook de Kebab te danken, maar zoals hiervoor al aangestipt, uit de kwestie eten ben ik nog niet helemaal uit).

–Voor de lezers die m’n leven niet van binnen en buiten kennen: Jochen = zoon van vriend van mams, 1 jaar ouder, zwarte krulletjes, zwoele blik, toffe gast.–

Goed, on with the show…

Hier zit ik dus, in m’n kamertje, veel te doen, maar nu niet, en ik heb het gevoel dat ik eens zou moeten gaan socializen met de andere studenten in de residenten, maar omdat ik een bijzonder mensenschuwe / associale kant heb zie ik daar maar van af, of misschien ook niet…

XXX

Jim